11-07-06

honden medisch

ik  heb een hoop medische info opgezocht  met betrekking tot de hond , maar bij twijfel altijd je dierenarts raadplegen !

 

medisch honden

 

DE GIFWIJZER VOOR HONDEN KIJK OP

http://www.felikat.net/gift.htm

 

EERSTE HULP BIJ DIEREN

 

http://www.petfinder.be/nl/verzorging/ehbd.asp

Er is tegenwoordig van alles te doen aan allerlei kwalen ;
zoals;

heup- en elleboogdysplasie (HD, ED)
artrose
spierverbetering voor een operatie (preoperatief)
revalidatie na trauma of operatie (postoperatief)
heup- en elleboogdysplasie (HD, ED)
artrose
spierverbetering voor een operatie (preoperatief)
revalidatie na trauma of operatie (postoperatief)
spierdegeneratie
spondylose (achterhandslapte of verlamming)
overgewicht
zwakke algehele conditiespierdegeneratie
spondylose (achterhandslapte of verlamming)
overgewicht
zwakke algehele conditie etc..


Voor meer informatie kan je kijken op:

http://www.aquadog.nl/

http://www.detweedelijn.nl/home.htm

 

Vergiftiging met paracetamol

Vaak geven mensen even een paracetamol aan hun zieke huisdier.
Dat lijkt zo onschuldig, maar is het niet!
Bij een grote kat van 5 kg. kan een half paracetamolletje (= 250 mg) al tot acute vergiftigingsverschijnselen leiden.
Bij de kat en de hond wordt paracetamol omgezet in een giftige stof.
Deze stof is giftig voor de lever en zorgt dat in het bloed het rode hemoglobine omgezet wordt in methemoglobine.
Dit geeft het bloed een chocolade bruine kleur...

ziekteverschijnselen bij de hond
Beginnen met slap op de poten staan, sloom en rode urine.
Een paar dagen later treden de leverbeschadigingen op.

wat kan wel in plaats van paracetamol?
Acetylsalicylzuur oftewel Aspirine.


De dosering voor een hond is 2 à 3 maal daags 10 à 25 mg per kg hond per keer.


Elk medicijn heeft echter bijwerkingen en kan de bijwerking van een ander medicijn versterken, zo ook Aspirine.
Neem voor gebruik contact op met uw dierenarts.
Deze kan u vertellen of acetylsalicylzuur bij uw dier kwaad kan in verband met haar/zijn gezondheidstoestand en de eventueel andere medicijnen die gegeven worden


Oververhitting

Oververhitting is zeer gevaarlijk voor een dier. Het treedt vooral in de zomer op na een tijd in een kleine warme ruimte(auto/serre/zolder/stookruimte) opgesloten te hebben gezeten!!!!!. Sommige honderassen (met name de Engelse Bulldog) en oude dieren zijn er extra gevoelig voor.


Wat doen bij shock?

Een dier kan in shock raken, net zoals een mens, onder meer door een ernstige verwonding, ernstig bloedverlies, veelvuldig overgeven, vergiftiging, verbranding, uitdroging en een elektrische schok.

Shock is een toestand van onvoldoende circulerend bloedvolume.

Net als bij een hartstilstand, waarbij het bloed niet meer rond gepompt wordt, dreigt er zuurstoftekort in de vitale organen, omdat er onvoldoende bloed voorhanden is om deze zuurstof te transporteren.Omdat dit een levensbedreigende situatie is reageert het lichaam hierop door:

de hartslag te versnellen

de kleine bloedvaten te vernauwen, waardoor het bloed naar de grotere bloedvaten wordt geperst, die de belangrijkste organen van bloed voorzien
de ademhaling te versnellen, om de zuurstofopname in het bloed te verbeteren
Deze reacties van het lichaam verklaren de verschijnselen, waaraan U een shock kunt herkennen.

Verschijnselen van shock:

Het dier is zwak, half bij kennis of bewusteloos door slechte bloedvoorziening (zuurstofgebrek) in de hersenen.
Slijmvliezen van mond en oogleden zijn bleek.
Wanneer u op het tandvlees drukt duurt het door de geringe doorbloeding veel langer dan normaal, voordat de kleur terugkeert - 2 a 3 sec. i.p.v 1 sec - (Capilary Refil Time - CRT).
Snelle en oppervlakkige ademhaling
Een snelle hartslag
Huid en poten (voetzolen) voelen koud aan

Behandeling van shock:

Belangrijk is het dier zo snel mogelijk naar een dierenarts te (laten) vervoeren; bij een ernstige shock is dit van levensbelang. Het zo snel mogelijk toedienen van een grote hoeveelheid vocht in de ader is de meest waardevolle therapie (infuus).
Houd de lichaamstemperatuur op peil. Voorkom afkoeling, maar gebruik geen warmtebron.
Leg het dier op een deken en dek hem toe, of wikkel het in een deken.
Leg het dier op een warme plaats (niet bij een warmtebron), bij voorkeur binnenshuis of in een verwarmde auto.
U kunt natuurlijk een dierenambulance bellen om het dier zo snel mogelijk naar een dierenarts te vervoeren.

Bron: petfinder.be


Wat doen bij vergiftiging

Bij vergiftiging kunnen de ziekte-verschijnselen zeer snel optreden; als u met deze acute vergiftigingen te maken hebt,
kan snel ingrijpen een leven redden. Grondregel:

Verwijder ingeslikt vergif voordat het via de darmen in het bloed kan worden opgenomen.
Als het vergif niet verwijderd kan worden, voorkom dan dat het opgenomen wordt, probeer het te neutraliseren, te verdunnen of geef een tegencjif.
» De mogelijkheden bij spoedhulp zijn:
Zorg dat het dier zo snel mogelijk naar de dierenarts vervoerd wordt (bel een dierenambulance), neem indien mogelijk braaksel en/of opgenomen stof (of eventueel de verpakking) mee.
» Alleen wanneer er geen dierenarts bereikbaar is binnen 30 minuten kunt u zelf eerst de volgende EHBO toepassen:


Niet laten braken bij een onbekende stof of bij een ingeslikt zuur, base of olieprodukt (bijv. benzine) als deze stoffen door braken nog een tweede keer door de slokdarm gaan, kan dit fatale beschadigingen veroorzaken
Laten braken in alle andere gevallen, als het dier tenminste bij bewustzijn is. Geef het dier om de 5 a 10 minuten 1 a 2 eetlepels waterstofperoxyde in, totdat bet dier braakt. Iets minder effectief is het ingeven van een sterke zoutoplossing (1 eetlepel zout op een kopje water). Ook kan u het dier 1/2 theelepel zout achter op de tong leggen, waarna het dier veel moet drinken.
Bij koolmonoxydevergiftiging (kersrode lippen en tong, zwak en dizzy) is het toedienen van zuurstof (Dierenambulance of Brandweer) van levensbelang.
Daarna zo snel mogelijk naar de dierenarts.

Bron: petfinder.be

Maagtorsie
Een maagtorsie is een plotseling optredende aandoening bij vooral grote honderassen, vaak van middelbare en oudere leeftijd Maar ook bij kleine rassen, zoals tekkels kan het voorkomen.

Oorzaak:
Overvulling van de maag kan veroorzaakt worden door een zenuw-storing (storing voedselvertering en maaglediging), het 'slikken van lucht' door buikpijn en misselijkheid (door soort ventielwerking van de maagingang kan de lucht wel naar binnen maar niet meer terug) of door wilde bewegingen van de hond met een volle maag, waardoor deze kantelt en er een afsluiting ontstaat. Omdat het voedsel in de volle maag gaat gisten ontstaat er gasvorming en zwelling van de maag. Ook een combinatie van deze factoren is mogelijk.
DUS ook als je gaat sporten of trainen met je hond geen eten vlak ervoor of erna geven !!!

Door de enorme omvang van de maag raken de organen in de verdrukking, krijgt de hond moeite met ademhalen en raakt hij in shock.

verschijnselen:
De hond is onrustig,
Kwijlt en vertoont braakneigingen, 'zonder dat er iets komt',
Heeft een sterk toegenomen buikomvang (direct achter de ribboog),
Heeft een pijnlijke en harde buik,
Wordt vervolgens sloom en ademt moeizaam

Dit is een acuut spoedgeval

Spoedhulp
Het dier zo snel mogelijk naar de dierenarts (laten) vervoeren

 

Paardenpoep:
Honden eten graag paardenpoep omdat het boordevol vezels en vitaminen zit.
Maar paarden worden regelmatig ontwormt met een zwaar onwormingsmiddel.
Dit middel is in de ontlasting nog terug te vinden en als een hond hier dus
van eet krijgt hij dit middel ook binnen.
En dit is zeer schadelijk voor honden, ze kunnen er zelfs aan overlijden.
Laat uw hond daarom geen paardenpoep eten, hoe natuurlijk het ook lijkt!
jt en ontstekingen moet men de dierenarts raadplegen.
Naar boven


Chocolade vergiftiging bij honden.

 

Maar weinig mensen weten dat chocolade een stof bevat die zeer giftig is voor honden. Deze stof heet theobromine en zit in cacaobonen.

Theobromine zit in het niet-vette gedeelte van de cacaoboon, wat ook chocola zijn typische smaak geeft. Melkchocolade wordt zo genoemd omdat er een hoog percentage melkvet in zit. Het bevat variërende hoeveelheden van het niet-vette gedeelte van de cacaoboon; net genoeg om de chocola smaak te geven, maar niet genoeg voor de kenmerkende bitterheid van pure chocolade. Hoe meer vet er in chocolade zit, hoe minder smaakgevende stoffen er in zit; in witte chocolade zit dus geen theobromine. Bakkers-chocolade is echter nog bitterder en bevat dus ook meer giftig theobromine.

Theobromine heeft naast een stimulerend effect ook een irriterende werking in het lichaam. Deze effecten zijn bij honden veel sterker dan bij mensen. Wanneer er theobromine in de maag van de hond zit zullen de maagsecreties toenemen wat zweervorming tot gevolg kan hebben. Maagzweren leiden tot acute braakneigingen en diarree. Theobromine wordt snel in het bloed opgenomen waarna het de hartspier aantast wat weer een versnelde en onregelmatige hartslag tot gevolg heeft. De ademhaling zal ook versnellen. Spieren trekken samen in epilepsieachtige stuipen. Ook leidt theobromine in het bloed tot veelvuldig plassen waardoor de hond veel moet drinken, waar hij dan weer van zal gaan braken. Uiteindelijk kan de hond door een hart- of ademhalingsstilstand sterven.

Er is geen tegengif voor een theobrominevergiftiging!

Mensen hebben geen enkel probleem met de verwerking van theobromine, maar bij honden duurt het 6 dagen voordat hun lichaam de stof heeft afgebroken. De kans op ophoping is dan ook groot. Als je op maandag een stukje chocolade aan je hond geeft, en op dinsdag pakt hij, zonder dat u het weet, de reep van de kinderen, dan kan er op woensdag een probleem ontstaan als de hond nog ergens een stukje chocola vindt of toegestopt krijgt. De effecten hangen natuurlijk ook af van het gewicht van de hond, maar stel u eens een puppy voor die alles probeert te krijgen wat de kinderen eten!

Kenmerken van een overdosis
- verhoogde nervositeit en opwinding

- trillen

- hijgen dat niet gepaard gaat met een hoge hartslag

- plotselinge aanvallen

- zeer snelle hartslag

- coma

Voor oudere honden kan een zeer snelle hartslag een hartstilstand teweeg brengen!

Informatie over theobrominevergiftiging is van groot belang: te weinig hondeneigenaars zijn er mee bekend. Een hond in een gezin met kinderen zal waarschijnlijk meer risico lopen op zo’n vergiftiging, vooral rond Kerstmis of Pasen!

Waarschijnlijk schrikt u van het feit dat een op het oog zo onschuldig stukje chocolade zo giftig is voor uw hond. Geef uw hond in het vervolg maar liever een echt hondenkoekje.

Hoeveelheden theobromine in chocolade
De concentraties van theobromine varieert met het soort chocolade

- Melkchocolade bevat 154mg/100g

- Pure chocolade bevat 1365mg/100g

De theobromine in snoepjes bestaande uit vulling bedekt met chocolade – zoals gevulde snoepjes en gedroogd fruit bedekt met chocolade, etc- zal meer verzwakt zijn dan in pure chocolade repen en pure chocoladesnoepjes.

Giftige hoeveelheden
Gewicht hond Hoeveelheid Hoeveelheid Hoeveelheid

Melkchocolade pure chocolade Theobromine

 

2,2 kg 113,4 g 14,1 g 200 mg

4,5 kg 226,8 g 28,3 g 400 mg

9,0 kg 453,6 g 70,8 g 900 mg

13,6 kg 907,2 g 92,1 g 1300 mg

18,0 kg 1134 g 127,5 g 1800 mg

22,6 kg 1360 g 156,0 g 2250 mg

27,2 kg 1814 g 198,4 g 2700 mg

31,7 kg 2268 g 240,9 g 3400 mg
_________________

 

KENNELHOEST

 

Kennelhoest is een keel- en luchtpijpontsteking, met als belangrijkste verschijnsel: een droge schraaphoest, die door de eigenaar van een hond vaak wordt omschreven als 'alsof de hond een iets in zijn keel heeft'. Vaak wordt daarmee ook wat slijm opgehoest, meestal gevolgd door kokhalzen, waarna het slijm ingeslikt of eruit gegooid wordt. In het begin van de ziekte kan een hond ook iets slomer zijn, iets koorts hebben en minder eten. Het hoesten kan in de loop van enkele weken vanzelf over gaan, maar er kunnen ook complicaties optreden zoals bronchitis of longontsteking. De keel- en luchtpijpontsteking kan ook chronisch worden en is dan moeilijk te genezen. Bij erg jonge dieren, oudere dieren of dieren die door een andere ziekte een verminderde weerstand hebben kan kennelhoest zich al in de beginfase door koorts en stoppen met eten en drinken tot een ernstig ziektebeeld ontwikkelen.

De oorzaak:

Van meer dan één virus is bekend dat het luchtwegontstekingen kan veroorzaken of de hond gevoeliger kan maken voor de belangrijkste bacterie die bij kennelhoest een rol speelt. Verminderde weerstand, stress, veel blaffen of een hogere infectiedruk (veel honden bij elkaar waarvan meerdere de aandoening hebben) verhogen de kans op verspreiding en aanslaan van de infectie. De naam kennelhoest is dan ook ontstaan doordat de ziekte zich vooral laat zien op plaatsen waar veel honden dicht bij elkaar leven, zoals bijvoorbeeld in een pension het geval is. De epidemie van de laatste weken in Middelburg werd blijkbaar heel gemakkelijk van hond tot hond doorgegeven, op straat en bijvoorbeeld ook op het trainingsveld. De ziekte wordt verspreid door deeltjes die bij het hoesten worden rond gesproeid en door opgegeven slijm. Een hoestende hond moet dus bij andere honden vandaan gehouden worden om verspreiding te voorkomen. Ga er altijd van uit dat de infectiekans zeker blijft bestaan zolang de hond hoest.

De behandeling:

Bij milde hoestklachten zonder ziekte bij volwassen jongere dieren kan kennelhoest ook met alleen rust en zonodig een bronchofortine hoestdrank genezen. Bij wat ergere hoestklachten, verschijnselen van algemeen ziek zijn, jonge of oude dieren is het vaak veiliger de keelontsteking met antibiotica te behandelen. Afhankelijk van het totale ziektebeeld zullen wij een hond controleren alvorens een antibioticumkuur voor te schrijven. Controle is vooral nodig bij de dieren waarbij de kans op complicaties groter is, maar ook als wij zonder controle van de hond er niet zeker van zijn dat het om kennelhoest gaat. Diverse hart- en longaandoeningen kunnen ook de oorzaak van het hoesten zijn en dan is het vlot inzetten van een daarop gerichte behandeling van groot belang.

Vaccinatie

Het is mogelijk om door vaccinatie de hond te beschermen tegen kennelhoest. De 'cocktailprik' geeft nauwelijks weerstand tegen bij kennelhoest. Een aparte inenting tegen de bacterie (Bordetella) is van belang voor een echt goede bescherming. Er zijn verschillende redenen om niet standaard iedere hond deze aparte kennelhoestenting te geven. Voor de beste continue weerstand is ieder half jaar een inenting nodig, de ziekte waartegen beschermd wordt heeft slechts bij uitzondering een fataal verloop en de enting is nogal prijzig. De vaccinatie wordt voornamelijk geadviseerd als een hond in een pension moet of op cursus gaat. Vanwege overlast die ook een normaal verloop van de ziekte veroorzaakt en de infectie kansen buiten een pensionsituatie om, wilt u mogelijk liever onder alle omstandigheden uw hond een extra bescherming tegen kennelhoest geven. Graag geven wij u hierbij dan ook wat meer informatie over de vaccinatie mogelijkheden.
Er zijn twee soorten kennelhoestvaccins:'Intrac' is een vaccin dat de in de neus gedruppeld wordt. Het zorgt voor de vorming van antistoffen in neus en keel, de toegangspoort voor de infectie. De werkingsduur is ongeveer een half jaar. 'Pneumodog' wordt ingespoten en geeft bescherming door de vorming van antistoffen in het bloed. De eerste keer moet de inenting 2 x worden gegeven met een tussentijd van een maand. Daarna is een jaarlijkse herhalingsenting voldoende. De intrac geeft de beste bescherming tegen kennelhoest.


schoonmaken van ogen en oren :

 

schoonmaken van het oog

 

Het oog bestaat uit een oogbol die in de oogkas ligt en beschermd wordt door drie oogleden. Het bovenste en onderste ooglid en het knipvlies ook wel derde ooglid genoemd. Traanklieren bevochtigen het oog en spoelen vuil weg. Ingedroogd vuil in de ooghoek is eenvoudig met de vinger weg te halen of met een doekje met lauw water.

Vuil op de oogbol moet men alleen verwijderen d.m.v. watten natgemaakt met gekookt lauw water. Deze knijpt men uit boven het geopende oog zodat het vuil weg kan spoelen. Raak het oog liever niet aan met de watten. Het vuil in het oog mag nooit naar de binnenooghoek gespoeld worden. Als het vuil onder het knipvlies komt, kan het gaan ontsteken. Het vuil moet dus naar de buitenooghoek gespoeld worden.
ook kan men een zoutoplossing maken als het oog iets ontstoken is. dmv een liter afgekookt water en daar een theelepel zout aan toe te voegen dit is nl bijna gelijk met het zoutgehalte van het traanvocht na afkoeling in de koelkast te bewaren
maar bij twijfel altijd de dierenarts waarschuwen !!

Als het oog erg rood is en blijft, kan het ontstoken zijn. Raadpleeg dan de dierenarts

DE OREN

Het schoonmaken van de oren
Het oor bestaat uit drie delen:

het uitwendig oor;
het middenoor;
het inwendig oor.

Voor de verzorging van het oor is het uitwendig oor belangrijk. Dit bestaat uit de oorschelp en de gehoorgang.

Belangrijk: knip nooit haren af in de gehoorgang! Dit veroorzaakt jeuk en irritatie. De haren in de gehoorgang kunnen, indien nodig, weggeplukt worden met de vingers.

Als er veel oorsmeer in de gehoorgang zit, kan men het oor reinigen met een beetje oorcleaner. Dit is verkrijgbaar bij de dierenarts. Vuil en smeer in de oorschelp kan men ook verwijderen met een prop watten gedrenkt in oorcleaner of watten met een beetje slaolie. Wrijf voorzichtig met de prop watten de oorschelp schoon.

Maak de gehoorgang nooit schoon met een wattenstokje. Het oorsmeer zal zo alleen maar dieper de gehoorgang in geduwd worden.

Wanneer men korrelig bruin oorsmeer in het oor ziet, moet men rekening houden met oormijt. De hond schudt met de kop en houdt hem scheef. Een ontstoken oor ruikt vier en is erg rood van binnen. Ook de oorschelp is dan rood. De hond zal zijn kop scheef houden en niet willen dat het oor of de oren aangeraakt worden.

Voor oormijt en ontstekingen moet men de dierenarts raadplegen.
Naar boven

 

grasaartjes:

In de zomerperiode schuilen er nog meer addertjes onder het gras in de vorm van grasaartjes. Veel grassen zijn uitgebloeid en de aartjes, die zaadjes bevatten, zitten los. De meeste zaadjes zijn uitgerust met pluimpjes die weerhaakjes bevatten. Ze blijven makkelijk in de vacht van uw hond hangen. De scherpe punt kan de huid aanprikken en het aartje kruipt gestadig verder tot het helemaal in de huid verdwenen is. De weerhaakjes zorgen ervoor dat het aartje maar in één richting kan bewegen, dus steeds dieper.
Voorkeursplaatsen zijn: tussen de tenen, in de oren en achter het derde ooglid. Ter plekke ontstaat een flinke ontstekingsreactie die veel irritatie veroorzaakt die pas verdwijnt wanneer het aartje verwijderd is. Het verwijderen van een grasaartje uit een poot, oor of oog is een werkje voor de dierenarts

 

oververhitting


Van oververhitting is sprake wanneer de lichaamstemperatuur van het dier te hoog (boven de 41) is geworden. Symptomen zijn: Hijgen, benauwd zijn, overmatig kwijlen, warm aanvoelen. U moet dan onmiddellijk met (niet te) koud water en natte doeken gaan koelen en DIREKT naar Uw dierenarts! Onderweg met natte doeken blijven koelen.

let op dit kan ook gebeuren als je een hond met warm weer te lang laat rennen of laat lopen naast de fiets op het heetst van de dag !

 

De Hotspot
De hot spot. In het algemeen geldt dat bacteriën op warme en vooral vochtige plaatsen zeer goed gedijen. Bacteriële infecties in oksels, liezen en oren komen in de zomer vaker voor dan in de rest van het jaar. Honden die gevoelig zijn voor oorontsteking, kunnen beter niet zwemmen. Wanneer een hond (bij katten komt het minder voor) fanatiek op een bepaalde plek likt of er aan krabt, dan kan de toplaag zó beschadigd raken, dat de bacteriën (de huid zit er vol mee!) profiteren van het gat in de verdediging en naar binnen dringen om zich vervolgens explosief te vermeerderen.
Het gevolg is een heftige plaatselijke huidontsteking, die een pijnlijk en branderig gevoel geeft. Een beginnende hot spot kunt u misschien zelf behandelen: u knipt de haren weg en wast de plek schoon. Al het vuil moet weg. Daarna droog deppen met keukenrolpapier en met een antibiotische zalf behandelen of met Betadine. Het is absoluut van belang dat de hond de plek verder met rust laat. U kunt dat afdwingen met een kraag maar een T-shirt aantrekken is ook mogelijk en veel comfortabeler. Bij een omvangrijke hot spot is diergeneeskundige behandeling noodzakelijk.
Vliegenmaden: Een andere oorzaak van het ontstaan van een hot spot zijn vliegenmaden.
Bij warm weer legt de groene vleesvlieg graag zijn eitjes op plekken waar het warm en vochtig is en waar voldoende voedsel aanwezig is. Dode maar vaak ook levende dieren zijn daarvoor geschikt. Vooral plaatsen waar de vacht nat is door diarree, urine of wondvocht, genieten de voorkeur. De larven die uit de eitjes komen, vernielen al etend de toplaag van de huid en voeden zich met het weefselvocht dat tevoorschijn komt.
De vliegenlarven veroorzaken veel pijn en irritatie bij de gastheer. Het dode weefsel veroorzaakt een penetrante stank. De dode cellen zijn te herkennen aan een geel/ grijs beslag. Wanneer u de haren opzij doet en u ziet maden krioelen, is het tijd om snel naar de dierenarts te gaan. Een dier kan binnen 1 à 2 dagen aan een madeninfectie overlijden.
Een goede bestrijding van vlooien, teken en zandvliegen (Leishmania) geeft ook een bescherming tegen vliegenmaden.

 

epileptie

 

Epileptie

Verschijnselen.

De meest voorkomende verschijningsvorm is de toeval, gekenmerkt door bewustzijnsverlies, omvallen, heftige spierkrampen, schuimbekken en mogelijk urineverlies. Tijdens de aanval is het dier niet aanspreekbaar.
Een toeval duurt meestal enkele minuten. Na de aanval kan het dier een periode van enkele minuten tot een aantal uren een afwijkend, vaak onzeker en angstig gedrag vertonen.
Toevallen kunnen ook in een mildere vorm voorkomen.
Epilepsie komt bij allerlei diersoorten voor, maar wordt vooral bij honden gezien.


Oorzaak.

Een toeval is het gevolg van een plotselinge ontregeling van de hersenfunctie.
Bij primaire epilepsie (= zonder aanwijsbare oorzaak) doet de eerste aanval zich meestal al voor het derde levensjaar voor en herhalen de toevallen zich meestal met tussentijden van enkele weken tot enkele maanden.
Bij secundaire epilepsie zijn de verschijnselen min of meer hetzelfde, maar is er een hersenverandering (bv. littekenweefsel, een bloedingen of een gezwel) als oorzaak aanwezig. Aan deze vorm moet vooral gedacht worden als de eerste toeval zich op hogere leeftijd voordoet.
Bij primaire epilepsie zijn er, behalve de toevallen, geen andere klachten over het dier; bij secundaire epileptie kan dat wel het geval zijn, afhankelijk van de oorzaak.
Bij bepaalde ziekten kunnen aanvallen voorkomen die lijken op een epileptische aanval (o.a. bij nier- of leveraandoeningen). Andere verschijnselen van de achterliggende ziekte worden dan meestal al eerder opgemerkt.


Diagnose

Bij jongere dieren kan het beeld zo duidelijk zijn, dat een uitgebreider onderzoek niet nodig is.
Vooral bij oudere dieren laten wij meestal een bloedonderzoek uitvoeren en als daar een aanleiding voor is ook ander nader onderzoek.
Als door uitsluiting van andere oorzaken is vastgesteld dat het om echte epilepsie gaat, heeft een nauwkeuriger diagnose geen invloed meer op de behandelingsmogelijkheden. Om die reden wordt er zelden een uitgebreider hersenonderzoek gedaan


Behandeling

epilepsie is niet echt te genezen, maar met medicijnen kunnen de aanvallen bijna altijd voldoende worden tegengegaan.
Als de tijd tussen twee toevallen lang is (4 weken of langer) en de toevallen mild van aard zijn, is behandeling niet nodig.
Tijdens een toeval kan en hoeft er niets gedaan te worden.
Zorg alleen dat het dier zichzelf niet kan verwonden en zorg ook dat u als eigenaar niet verwond raakt.
Blijf met uw handen uit de buurt van de bek (ook geen medicijnen proberen te geven); door de krampachtige bewegingen zou een hond ongewild kunnen bijten. Hoe alarmerend het er ook uitziet, een dier zal niet acuut dood gaan tijdens een epileptische aanval.
Als de toeval langer duurt dan ca. 5 a 10 minuten moet op dat moment de dierenarts gewaarschuwd worden om door middel van een injectie de aanval te onderbreken.
De dosering van medicijnen tegen epilepsie is van dier tot dier verschillend.
Als er ondanks een bepaalde dosis toevallen blijven voorkomen dan moet de dosering worden aangepast totdat de toevallen geheel achterwege blijven of slechts zo nu en dan optreden.
De behandeling met medicijnen is vrijwel altijd levenslang nodig.



09:26 Gepost door saskia in medisch | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

mjn hond likt vaak aan zijn poot, kan het zijn dat er een grasaartje in zit en hoe is dit te behandelen?

groetjes,

Gepost door: m. van der scheer | 17-07-12

De commentaren zijn gesloten.